Mezoterapia

Osocze bogatopłytkowe w medycynie estetycznej – efekty, przebieg zabiegu

Napisał(a) 5 min czytania
Zabieg kosmetyczny twarzy

Osocze bogatopłytkowe (PRP) to autologiczny preparat uzyskiwany z własnej krwi pacjenta. Zawarte w nim płytki krwi uwalniają czynniki wzrostu, które pobudzają procesy naprawcze, aktywność fibroblastów i produkcję kolagenu. Efekty nie pojawiają się natychmiast, dlatego zwykle potrzebna jest seria zabiegów, a nie pojedyncza procedura.

Czym jest osocze bogatopłytkowe i jak działa?

PRP, czyli osocze bogatopłytkowe, jest koncentratem płytek krwi zawieszonych w niewielkiej ilości osocza. Przygotowuje się je z krwi obwodowej pobranej od tej samej osoby, która będzie poddawana zabiegowi. Autologiczny charakter preparatu oznacza, że pochodzi on z własnych tkanek pacjenta, dlatego ryzyko reakcji alergicznej na sam materiał jest bardzo małe.

Potoczne określenie „wampirzy lifting” odnosi się do mezoterapii, podczas której lekarz podaje PRP w skórę twarzy, szyi, dekoltu, dłoni lub skóry głowy. Nie jest to wypełnienie, które natychmiast zwiększa objętość tkanek. Płytki krwi uwalniają czynniki wzrostu, a te przekazują sygnały komórkom uczestniczącym w gojeniu i regeneracji. Jednym z ich celów są fibroblasty, czyli komórki produkujące między innymi kolagen.

W zależności od zastosowanego systemu PRP może zawierać około 2–9 razy więcej płytek krwi niż osocze fizjologiczne. Płytki magazynują białka, takie jak PDGF, TGF-β, EGF i VEGF, związane z przebudową macierzy pozakomórkowej, tworzeniem kolagenu oraz procesami naprawczymi. Ostateczny skład preparatu zależy jednak od metody przygotowania, dlatego wyniki poszczególnych systemów nie są identyczne.

PRP należy odróżnić od fibryny bogatopłytkowej, czyli PRF. W osoczu płytki są zawieszone w płynnej frakcji i po aktywacji uwalniają czynniki wzrostu szybciej. PRF tworzy trójwymiarową strukturę fibrynową, która może zatrzymywać płytki i sprzyjać bardziej stopniowemu uwalnianiu tych substancji. Wybór preparatu zależy od obszaru, wskazania i oceny lekarza.

Kiedy stosuje się PRP?

Zabieg rozważa się wtedy, gdy celem jest poprawa jakości skóry lub wsparcie regeneracji tkanek, a nie szybkie, objętościowe wypełnienie. Najczęstsze wskazania obejmują:

  • rewitalizację suchej, wiotkiej, zmęczonej skóry twarzy, szyi, dekoltu i dłoni,
  • poprawę elastyczności, napięcia, gęstości i kolorytu skóry oraz redukcję płytkich zmarszczek,
  • wspomaganie terapii łysienia androgenowego i wybranych przypadków nadmiernego wypadania włosów,
  • zmniejszanie widoczności blizn potrądzikowych, rozstępów i innych zmian wymagających przebudowy skóry,
  • wsparcie gojenia po wybranych zabiegach, na przykład mikronakłuwaniu lub procedurach laserowych.

W przypadku łysienia PRP nie zastępuje diagnostyki przyczyny wypadania włosów. Skuteczność terapii zależy między innymi od rozpoznania, stadium problemu i planu leczenia ustalonego podczas konsultacji.

Jak przebiega zabieg?

Cała procedura trwa zwykle około 45–60 minut. Czas zależy od liczby leczonych obszarów oraz zastosowanego systemu przygotowania preparatu. Zabieg powinien poprzedzać wywiad medyczny i kwalifikacja lekarska.

Typowy przebieg wygląda następująco:

  1. Pobranie krwi – lekarz pobiera niewielką ilość krwi żylnej, najczęściej z okolicy zgięcia łokciowego.
  2. Przygotowanie próbki – krew trafia do przeznaczonych do tego probówek, a następnie do wirówki. Wirowanie pozwala oddzielić warstwę osocza z płytkami od pozostałych składników krwi.
  3. Znieczulenie skóry – przed iniekcjami można zastosować krem znieczulający. Zwykle pozostaje on na skórze przez około 20–30 minut.
  4. Podanie PRP – lekarz wprowadza preparat cienką igłą metodą mezoterapii, w postaci wielu mikrodepozytów, albo liniowo wzdłuż wybranych zmarszczek i fałdów.

Po zakończeniu zabiegu pacjent zazwyczaj może od razu opuścić placówkę. Bezpieczeństwo zależy nie tylko od autologicznego materiału, lecz także od sterylności całej procedury, właściwego przygotowania preparatu i doświadczenia osoby wykonującej iniekcje.

Rekonwalescencja i bezpieczeństwo

Bezpośrednio po iniekcjach mogą pojawić się rumień, niewielki obrzęk, tkliwość, świąd albo drobne siniaki. Są to zwykle reakcje związane z nakłuciami. Najczęściej ustępują w ciągu 1–3 dni, choć pojedyncze zasinienia mogą utrzymywać się dłużej.

Etap Czego można się spodziewać? Zalecenia
Dzień zabiegu Rumień, obrzęk, tkliwość i ślady po wkłuciach Nie pocierać skóry, stosować łagodną pielęgnację zgodnie z instrukcją lekarza
Pierwsze 24 godziny Możliwa utrzymująca się wrażliwość lub drobne siniaki Ograniczyć dotykanie miejsc iniekcji i intensywną ekspozycję na słońce
48–72 godziny Objawy zwykle wyraźnie się zmniejszają Unikać sauny, basenu, intensywnego wysiłku i silnego promieniowania UV

Przeciwwskazania ocenia lekarz podczas kwalifikacji. Do sytuacji, w których zabieg może być odroczony lub niewskazany, należą:

  • ciąża i karmienie piersią,
  • czynna infekcja, opryszczka, zmiany ropne lub infekcja ogólnoustrojowa,
  • choroby krwi, zaburzenia krzepnięcia i istotne nieprawidłowości liczby płytek,
  • aktywna choroba nowotworowa,
  • niektóre choroby autoimmunologiczne oraz skłonność do bliznowców lub blizn przerostowych.

Leki przeciwkrzepliwe i przeciwpłytkowe wymagają indywidualnej oceny. Nie wolno odstawiać ich samodzielnie przed zabiegiem. O możliwości wykonania PRP i ewentualnej modyfikacji leczenia decyduje lekarz po analizie wskazań oraz ryzyka.

Jakich efektów można się spodziewać?

PRP uruchamia procesy biologiczne, które trwają także po opuszczeniu gabinetu. Początkowo skóra może wyglądać na bardziej napiętą głównie wskutek przejściowego obrzęku i nawodnienia, ale nie jest to docelowy efekt terapii. Przebudowa kolagenu zachodzi stopniowo, dlatego poprawa jakości, elastyczności i kolorytu skóry narasta w kolejnych tygodniach.

W zależności od wskazania i reakcji organizmu lekarz często planuje serię 3–4 zabiegów, wykonywanych w ustalonych odstępach. Nie jest to jednak sztywny schemat. Liczba procedur może być inna przy rewitalizacji twarzy, terapii skóry głowy czy pracy z bliznami. Efekt również nie jest identyczny u każdego pacjenta, ponieważ zależy między innymi od wieku, stanu skóry, chorób towarzyszących i techniki podania.

Najważniejszym ograniczeniem PRP jest brak natychmiastowego rezultatu porównywalnego z działaniem wypełniacza. Terapia ma wspierać regenerację i poprawę jakości tkanek, a nie zastępować każdą inną procedurę estetyczną. Świadoma decyzja wymaga konsultacji, omówienia możliwych efektów i zaakceptowania krótkiej rekonwalescencji.


Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie negatywne skutki wdrożonych zaleceń. Zawsze zasięgnij opinii specjalisty medycyny w powyższym zakresie.

Czytaj dalej w tym dziale