Chirurgia plastyczna

Jak wygląda operacja nosa? Przebieg zabiegu krok po kroku

Napisał(a) 5 min czytania
Jak wygląda operacja nosa? Przebieg zabiegu krok po kroku

Operacja nosa, czyli rynoplastyka, to złożony zabieg estetyczno-funkcjonalny wykonywany najczęściej w znieczuleniu ogólnym. Trwa zwykle od 1,5 do 4 godzin, a polega na modelowaniu struktur kostnych, chrzęstnych lub obu jednocześnie. Ostateczny kształt nosa stabilizuje się stopniowo, nawet przez 12 miesięcy.

Czym jest rynoplastyka?

Rynoplastyka może zmienić kształt, wielkość, proporcje i symetrię nosa. Wykonuje się ją z powodów estetycznych, funkcjonalnych albo z obu przyczyn jednocześnie. Wskazaniem może być między innymi garb na grzbiecie, skrzywienie, asymetria, zbyt szeroki nos, nieproporcjonalny czubek lub deformacja po urazie.

Zakres zabiegu ustala chirurg podczas konsultacji. U jednego pacjenta konieczne jest modelowanie wyłącznie chrząstek, u innego korekcja części kostnej, osteotomia lub rekonstrukcja z użyciem przeszczepu chrząstki. Gdy problem dotyczy drożności nosa, operację można połączyć z septoplastyką, czyli korekcją przegrody nosowej. Nie jest ona jednak częścią każdej rynoplastyki.

Jak przygotować się do operacji nosa?

Przed zabiegiem odbywa się konsultacja, podczas której lekarz ocenia budowę nosa, drożność przewodów nosowych, stan zdrowia i oczekiwania pacjenta. Omawia też planowaną technikę oraz zakres korekcji. Diagnostyka może zostać rozszerzona, na przykład o badanie obrazowe po poważnym urazie.

Lista badań zależy od kliniki, wieku i stanu zdrowia, ale przed operacją nosa często wykonuje się:

  • Morfologię krwi i oznaczenie grupy krwi.
  • Badania układu krzepnięcia, w tym APTT i INR.
  • Poziom glukozy, elektrolity, kreatyninę i badanie ogólne moczu.
  • EKG oraz inne badania zalecone przez anestezjologa.

Trzeba poinformować lekarza o wszystkich chorobach, alergiach, przyjmowanych lekach i suplementach. Leki przeciwzapalne, przeciwkrzepliwe oraz preparaty wpływające na krzepnięcie można odstawić wyłącznie po uzgodnieniu z lekarzem. W dniu operacji pacjent powinien przestrzegać zasad przygotowania do znieczulenia ogólnego, w tym pozostać na czczo, jeśli takie zalecenie otrzymał.

Do kliniki należy zgłosić się bez makijażu i biżuterii. Warto wcześniej zrezygnować z palenia, ponieważ nikotyna pogarsza ukrwienie tkanek i może opóźniać gojenie.

Metoda otwarta czy zamknięta?

Chirurg może wykonać rynoplastykę metodą zamkniętą albo otwartą. Wybór zależy od anatomii nosa, rodzaju deformacji i zakresu planowanej korekcji. Nie jest to decyzja podejmowana wyłącznie na podstawie preferencji pacjenta.

Cecha Metoda otwarta Metoda zamknięta
Dostęp Nacięcia wewnątrz nosa oraz dodatkowe nacięcie na słupku nosa. Nacięcia prowadzone wyłącznie wewnątrz przewodów nosowych.
Blizny Mała blizna na słupku, która z czasem zwykle blednie. Brak widocznej blizny na zewnętrznej powierzchni nosa.
Zastosowanie Częściej przy rozległych, złożonych lub wtórnych korekcjach. Częściej przy wybranych, mniej rozległych korektach.

Metoda otwarta pozwala odsunąć skórę i uzyskać bezpośredni wgląd w operowane struktury, co może ułatwić precyzyjne modelowanie. Jej wadą jest dodatkowe nacięcie na słupku nosa. W metodzie zamkniętej nie ma zewnętrznego cięcia, ale dostęp do struktur jest bardziej ograniczony. Ostateczny wybór należy do chirurga.

Jak wygląda operacja nosa krok po kroku?

Rynoplastyka trwa zwykle od 90 do 240 minut. Czas zależy od techniki, rozległości korekcji i tego, czy zabieg obejmuje także przegrodę nosową.

Poszczególne etapy mogą wyglądać następująco:

  1. Znieczulenie ogólne – pacjent zasypia przed rozpoczęciem operacji i pozostaje pod opieką anestezjologa. Znieczulenie miejscowe nosa może zostać zastosowane dodatkowo, aby ograniczyć krwawienie i ułatwić pracę chirurgowi.
  2. Wykonanie nacięć – chirurg stosuje metodę otwartą lub zamkniętą. Przy dostępie otwartym wykonuje także niewielkie nacięcie na słupku nosa.
  3. Uwidocznienie i przygotowanie struktur – lekarz oddziela skórę od rusztowania kostno-chrzęstnego, aby uzyskać dostęp do elementów wymagających korekcji.
  4. Modelowanie nosa – w zależności od planu można zmniejszyć lub zmienić kształt chrząstek, usunąć garb, zwęzić część kostną albo poprawić ustawienie czubka. Jeśli potrzebna jest osteotomia, chirurg wykonuje kontrolowane nacięcia lub złamania kości, aby zmienić kształt nosa.
  5. Korekcja przegrody lub rekonstrukcja – septoplastyka jest wykonywana tylko wtedy, gdy istnieje wskazanie anatomiczne lub funkcjonalne. Przy ubytkach albo osłabieniu konstrukcji nosa chirurg może użyć przeszczepu chrząstki, najczęściej z przegrody, a w większych rekonstrukcjach także z ucha lub żebra.
  6. Zamknięcie ran – po uzyskaniu zaplanowanego kształtu chirurg zakłada cienkie szwy. Przy metodzie otwartej zamyka również nacięcie na słupku nosa.
  7. Założenie opatrunków – do przewodów nosowych mogą zostać wprowadzone setony, czyli tamponada ograniczająca krwawienie i stabilizująca nos od wewnątrz. Na grzbiet zakłada się szynę termoplastyczną, potocznie nazywaną gipsem.

Setony usuwa się najczęściej po pierwszej dobie, choć termin zależy od zakresu operacji i tego, czy wykonano septoplastykę. Pobyt w klinice często obejmuje jedną noc obserwacji. Szwy i szynę usuwa się zwykle po około 7–10 dniach, zgodnie z decyzją lekarza.

Jak wygląda rekonwalescencja?

W pierwszych dniach mogą pojawić się obrzęk, zasinienia wokół oczu i policzków, uczucie zatkania nosa oraz dyskomfort związany z obecnością setonów. Dolegliwości bólowe są zwykle kontrolowane lekami zaleconymi przez lekarza. Obrzęk często nasila się w pierwszych dniach, a po zdjęciu gipsu nos nadal może wyglądać inaczej niż po zakończeniu gojenia.

Przez pierwsze dni śpij na plecach z głową uniesioną wyżej i unikaj pochylania. Do aktywności wracaj stopniowo. Lekkie spacery są często możliwe po kilku dniach, natomiast intensywny wysiłek wymaga dłuższej przerwy, zwykle kilku tygodni. Sporty kontaktowe mogą być niewskazane przez kilka miesięcy.

Po zdjęciu gipsu nie opieraj okularów bezpośrednio na grzbiecie nosa przez okres wskazany przez chirurga. Nie wydmuchuj nosa bez zgody lekarza i stosuj zaleconą pielęgnację błony śluzowej. Słońce, sauna i gorące kąpiele mogą nasilać obrzęk, dlatego przez pierwsze tygodnie należy ich unikać. Ostateczny efekt ocenia się dopiero po zakończeniu przebudowy tkanek, która może trwać do 12 miesięcy.

Na co uważać po operacji?

W okresie gojenia szczególnie ważne jest ograniczenie czynników zwiększających ryzyko krwawienia, obrzęku lub urazu:

  • Nie pal tytoniu ani nie używaj nikotyny bez uzgodnienia z lekarzem.
  • Chroń nos przed uderzeniem, uciskiem i przypadkowym kontaktem.
  • Nie korzystaj z sauny i nie opalaj się w początkowym okresie rekonwalescencji.
  • Nie wracaj do intensywnego sportu ani sportów kontaktowych przed kontrolą lekarską.

Gorączka, nasilające się zaczerwienienie, ropna wydzielina, silne krwawienie lub obrzęk, który zamiast ustępować wyraźnie narasta, wymagają kontaktu z lekarzem. Indywidualne zalecenia chirurga mają pierwszeństwo przed ogólnymi informacjami, ponieważ sposób gojenia zależy od zakresu operacji i predyspozycji pacjenta.

Najważniejsze jest to, że operacja nosa nie kończy się w momencie zdjęcia gipsu. Wtedy widać wstępny rezultat, ale obrzęk i przebudowa tkanek mogą zmieniać wygląd nosa jeszcze przez wiele miesięcy.


Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z chirurgiem plastycznym, laryngologiem ani anestezjologiem. O kwalifikacji do zabiegu, zakresie operacji, odstawieniu leków i sposobie rekonwalescencji decyduje lekarz prowadzący.

Czytaj dalej w tym dziale