Zabiegi estetyczne

Zabiegi laserowe na blizny – rodzaje, efekty i przebieg terapii

Napisał(a) 5 min czytania
Zabiegi laserowe na blizny – rodzaje, efekty i przebieg terapii

Zabiegi laserowe na blizny nie wymazują śladu po jednym naświetlaniu. Kontrolowane działanie lasera uruchamia przebudowę tkanki, poprawia jej strukturę i może zmniejszyć widoczność blizny. Efekt zależy przede wszystkim od rodzaju zmiany, jej wieku oraz reakcji skóry, a pełna przebudowa kolagenu trwa miesiące.

Jak działa laseroterapia blizn?

Laseroterapia wykorzystuje energię światła do wywołania kontrolowanych mikrouszkodzeń w obrębie blizny. W przypadku lasera frakcyjnego wiązka oddziałuje na wybrane mikrokolumny skóry, pozostawiając pomiędzy nimi nieuszkodzoną tkankę. Dzięki temu organizm może sprawniej uruchomić proces naprawczy.

Zjawisko to określa się jako fototermolizę frakcyjną. W zależności od rodzaju urządzenia energia prowadzi do odparowania części wody w tkance albo do jej kontrolowanego podgrzania i koagulacji. Następstwem jest miejscowa reakcja zapalna, aktywacja fibroblastów oraz produkcja nowych włókien kolagenowych, między innymi kolagenu typu I i III.

Przebudowa nie zachodzi natychmiast. Początkowe zmiany mogą pojawić się po kilku tygodniach, ale dojrzewanie nowej tkanki trwa zwykle znacznie dłużej. Dlatego terapia najczęściej obejmuje serię sesji, a ocenę końcowego rezultatu przeprowadza się po kilku miesiącach, nie po kilku dniach.

Czy każda blizna nadaje się do laseroterapii?

Dobór metody zależy od tego, czy blizna jest zagłębiona, wyniesiona, twarda, aktywna zapalnie lub wykazuje skłonność do rozrostu. Nie każda zmiana reaguje na laser w taki sam sposób.

Rodzaj blizny Charakterystyka Podatność na laser
Blizny zanikowe Zagłębienia w skórze, często po trądziku, o nierównej powierzchni Zwykle dobrze odpowiadają na laser frakcyjny, który może wyrównać strukturę skóry
Blizny przerostowe Wyniesione, twarde i często zaczerwienione zmiany pozostające w obrębie rany Wymagają ostrożnej kwalifikacji i indywidualnych parametrów, ponieważ laser może nie być leczeniem pierwszego wyboru
Keloidy Bliznowce przekraczające obszar pierwotnego urazu i mające skłonność do nawrotów Rokowanie jest ostrożne, a ryzyko nawrotu wysokie. Sam laser zwykle nie wystarcza

Blizny potrądzikowe, pooperacyjne i pourazowe mogą być leczone laserem, ale ich reakcja zależy od głębokości, koloru, elastyczności oraz czasu, jaki upłynął od urazu. Celem jest zazwyczaj spłycenie, wyrównanie kolorytu i poprawa elastyczności, a nie całkowite odtworzenie skóry sprzed powstania blizny.

W przypadku świeżej rany nie wykonuje się zabiegu laserowego. Najpierw musi dojść do zamknięcia i wygojenia tkanek oraz ustąpienia aktywnego stanu zapalnego. W wielu protokołach kwalifikację do intensywnej przebudowy laserowej przeprowadza się około 6 miesięcy od urazu lub operacji, choć ostateczny termin zależy od wyglądu blizny i oceny lekarza.

Jak wygląda proces terapii laserowej?

Każdy zabieg powinien być poprzedzony konsultacją lekarską. Specjalista ocenia rodzaj, głębokość i wiek blizny, sprawdza stan skóry, omawia możliwe efekty oraz dobiera parametry urządzenia. W razie potrzeby terapia może zostać połączona z innymi metodami, ale decyzja powinna wynikać z badania, a nie z gotowego schematu.

Typowa sesja przebiega w kilku etapach:

  1. Kwalifikacja – lekarz zbiera wywiad, ocenia bliznę i wyklucza przeciwwskazania.
  2. Przygotowanie skóry – obszar zabiegowy zostaje oczyszczony, a pacjent otrzymuje okulary ochronne.
  3. Znieczulenie – przy bardziej intensywnych parametrach stosuje się najczęściej krem znieczulający, czasem także chłodzenie.
  4. Aplikacja lasera – wiązka oddziałuje punktowo na bliznę, tworząc kontrolowane mikrouszkodzenia.
  5. Zabezpieczenie skóry – po zabiegu nakłada się preparat łagodzący i przekazuje zalecenia dotyczące pielęgnacji.

Odczucia zależą od miejsca zabiegu, zastosowanych parametrów i indywidualnej wrażliwości. Najczęściej pacjenci opisują ciepło, pieczenie lub krótkie ukłucia. Bezpośrednio po procedurze może pojawić się zaczerwienienie, obrzęk, tkliwość i uczucie napięcia. W przypadku laserów ablacyjnych rekonwalescencja może trwać około 7–14 dni.

Najczęściej potrzebna jest seria zabiegów. W materiałach dotyczących laseroterapii blizn podaje się zwykle około 3–6 sesji wykonywanych w odstępach kilku tygodni, ale liczba powtórzeń zależy od typu blizny, jej rozległości i reakcji skóry. Pojedynczy zabieg może poprawić wygląd zmiany, lecz nie zastępuje całego procesu przebudowy.

Kiedy nie można wykonać zabiegu?

Przed kwalifikacją trzeba poinformować lekarza o chorobach, przyjmowanych lekach, skłonności do bliznowców oraz wcześniejszych reakcjach na zabiegi. Do sytuacji, które mogą wykluczać procedurę albo wymagać jej odroczenia, należą:

  • ciąża i karmienie piersią;
  • aktywna infekcja, opryszczka, stan zapalny, nadżerka lub rana w miejscu zabiegu;
  • świeża opalenizna, korzystanie z solarium oraz planowana intensywna ekspozycja na słońce;
  • choroba nowotworowa, niewyrównana cukrzyca i niektóre choroby autoimmunologiczne;
  • skłonność do keloidów, zaburzenia krzepnięcia lub stosowanie leków przeciwkrzepliwych;
  • przyjmowanie leków i ziół uwrażliwiających na światło;
  • leczenie izotretynoiną lub niedawne zakończenie takiej terapii.

Izotretynoina wymaga szczególnej rozmowy z lekarzem. W wielu protokołach przyjmuje się odstęp około 6 miesięcy od zakończenia leczenia, ale termin powinien zostać ustalony indywidualnie. Świeża opalenizna zwiększa ryzyko zaburzeń pigmentacji, dlatego przed zabiegiem należy konsekwentnie chronić skórę przed UV, a drażniące kosmetyki, kwasy i retinoidy stosować wyłącznie zgodnie z zaleceniem specjalisty.

Jak dbać o skórę po zabiegu?

Po zabiegu skóra może się złuszczać i być bardziej wrażliwa. Nie należy przyspieszać odpadania mikrostrupków ani pocierać obszaru zabiegowego. Pielęgnacja powinna być delikatna i zgodna z instrukcją otrzymaną w gabinecie.

Najważniejsze zalecenia po laseroterapii obejmują:

  • stosowanie kremu z filtrem SPF 50+ i ograniczenie ekspozycji na UV, zwykle przez co najmniej kilka tygodni, a często około 2 miesięcy;
  • mycie skóry łagodnymi preparatami oraz używanie zaleconego kremu regenerującego;
  • rezygnację z peelingów, retinoidów, kwasów i innych drażniących kosmetyków do czasu odbudowy naskórka;
  • unikanie sauny, basenu, intensywnego wysiłku i sytuacji powodujących przegrzanie skóry w okresie wskazanym przez lekarza;
  • niezdrapywanie złuszczającego się naskórka i niewykonywanie masażu blizny bez uzgodnienia ze specjalistą.

Zaczerwienienie, pieczenie i niewielki obrzęk zwykle stopniowo ustępują. Nasilający się ból, ropna wydzielina, gorączka, rozległe pęcherze lub utrzymujące się niepokojące przebarwienia wymagają kontaktu z gabinetem. Ochrona przeciwsłoneczna ma znaczenie nie tylko dla gojenia, lecz także dla ograniczenia ryzyka pozabiegowych przebarwień.

Laseroterapia może wyraźnie poprawić wygląd blizny, ale rezultat zależy od jej typu i nie jest gwarantowany w identycznym stopniu u każdego pacjenta. Najbezpieczniejsza droga to konsultacja, realistyczne oczekiwania, seria zabiegów oraz cierpliwość potrzebna na przebudowę kolagenu.


Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie negatywne skutki wdrożonych zaleceń. Zawsze zasięgnij opinii specjalisty medycyny w powyższym zakresie.

Czytaj dalej w tym dziale