Lwia zmarszczka – co lepsze, botoks czy kwas hialuronowy?

Na lwią zmarszczkę najczęściej lepszym wyborem jest botoks, czyli toksyna botulinowa. Lwia zmarszczka zwykle powstaje przez nadmierną pracę mięśni marszczących brwi, dlatego botoks działa na przyczynę problemu. Kwas hialuronowy można rozważyć dopiero wtedy, gdy bruzda pozostaje głęboka i widoczna również w spoczynku. W tej okolicy jego podanie wiąże się jednak z większym ryzykiem powikłań naczyniowych.

Botoks czy kwas hialuronowy na lwią zmarszczkę?

Lwia zmarszczka to pionowa bruzda między brwiami. Początkowo widać ją głównie podczas marszczenia czoła, koncentracji lub silnych emocji. Jest wtedy zmarszczką dynamiczną, zależną od pracy mięśni. Z czasem może się utrwalić i pozostać widoczna także przy rozluźnionej twarzy. W takiej postaci staje się zmarszczką statyczną.

Botoks czasowo ogranicza przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, dzięki czemu rozluźnia mięśnie odpowiedzialne za marszczenie skóry. Kwas hialuronowy nie zmniejsza ich aktywności. Działa jak wypełniacz, który uzupełnia ubytek objętości i spłyca istniejącą bruzdę.

Dlaczego botoks zwykle stosuje się jako pierwszy?

Wypełnienie bruzdy kwasem hialuronowym bez ograniczenia pracy mięśni może nie rozwiązać problemu. Silna mimika nadal zagina skórę, a wypełniacz nie usuwa przyczyny powstawania lwiej zmarszczki. Dlatego plan leczenia często przebiega w następującej kolejności:

1. Zmniejszenie aktywności mięśni – toksyna botulinowa ogranicza skurcz mięśni odpowiedzialnych za marszczenie brwi.
2. Ocena reakcji skóry – po uzyskaniu pełnego efektu lekarz sprawdza, czy bruzda wystarczająco się spłyciła.
3. Rozważenie korekty pozostałej bruzdy – jeśli zmarszczka nadal jest głęboka i widoczna w spoczynku, można ocenić zasadność dodatkowego leczenia, w tym kwasem hialuronowym.

Nie oznacza to, że oba preparaty zawsze trzeba łączyć. U wielu osób sam botoks wyraźnie wygładza lwią zmarszczkę. Kwas hialuronowy może być dodatkiem, a nie zamiennikiem toksyny botulinowej. W wybranych przypadkach poprawę jakości skóry uzupełnia się także metodami stymulującymi jej przebudowę, na przykład laseroterapią, ale ich dobór zależy od stanu skóry.

Czy kwas hialuronowy w lwiej zmarszczce jest bezpieczny?

Okolica między brwiami i dolna część czoła jest silnie unaczyniona. Nieprawidłowe podanie wypełniacza może doprowadzić do ucisku lub zamknięcia naczynia. W konsekwencji możliwe są niedokrwienie tkanek, martwica skóry, a w rzadkich, ciężkich przypadkach także powikłania okulistyczne, w tym zaburzenia widzenia.

Z tego powodu kwas hialuronowy w tej okolicy wymaga szczególnie ostrożnej kwalifikacji, znajomości anatomii i gotowości do natychmiastowego leczenia powikłań. Zabieg powinien wykonywać lekarz medycyny estetycznej z doświadczeniem w iniekcjach twarzy, w warunkach pozwalających na zapewnienie pacjentowi pomocy medycznej. Sama popularność preparatu ani jego naturalne występowanie w organizmie nie eliminuje ryzyka związanego z miejscem podania.

Co zrobić przed wyborem zabiegu?

Podczas konsultacji lekarz oceni, czy zmarszczka pojawia się wyłącznie przy marszczeniu brwi, czy pozostaje widoczna w spoczynku. To właśnie ta różnica decyduje o wyborze metody. W typowej lwiej zmarszczce pierwszym krokiem jest botoks. Przy utrwalonej, głębokiej bruździe można dopiero ocenić, czy potrzebne jest leczenie uzupełniające.

Nie kupuj konkretnego zabiegu w ciemno. Umów konsultację lekarską, przedstaw swoje oczekiwania i zapytaj o plan postępowania, przeciwwskazania oraz sposób reagowania na ewentualne powikłania.

Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie negatywne skutki wdrożonych zaleceń. Zawsze zasięgnij opinii specjalisty medycyny estetycznej przed wykonaniem zabiegu.