Chirurgia plastyczna

Blefaroplastyka – co to jest i na czym polega zabieg?

Napisał(a) 5 min czytania
Blefaroplastyka – co to jest i na czym polega zabieg?

Blefaroplastyka, czyli plastyka powiek, to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu nadmiaru wiotkiej skóry, a w wybranych przypadkach także części tkanki tłuszczowej z okolicy powiek. Wykonuje się ją z powodów estetycznych lub medycznych, gdy opadające powieki ograniczają pole widzenia. Nie jest to zabieg nieinwazyjnej medycyny estetycznej, lecz operacja wymagająca konsultacji i kwalifikacji lekarskiej.

Co to jest blefaroplastyka?

Blefaroplastyka jest inną nazwą plastyki powiek. Może dotyczyć powiek górnych, dolnych albo obu obszarów. Zakres zabiegu zależy od budowy anatomicznej, ilości nadmiarowej skóry, obecności przepuklin tłuszczowych oraz celu operacji.

W przypadku powiek górnych chirurg zwykle usuwa fragment skóry znajdujący się w naturalnym załamaniu powieki. Jeśli jest to uzasadnione, koryguje również nadmiar tkanki tłuszczowej lub wybrane struktury mięśniowe. Celem nie powinno być maksymalne usunięcie tkanek, lecz poprawa funkcji lub wyglądu przy zachowaniu naturalnych proporcji oka.

Dlaczego wykonuje się blefaroplastykę?

Powodem operacji może być dermatochalasis, czyli wiotkość i nadmiar skóry powiek, często nasilające się z wiekiem. U części osób problem ma charakter funkcjonalny, u innych decyzja wynika głównie z wyglądu. Oba wskazania mogą też występować jednocześnie.

Typ wskazania Główny cel Przykładowe objawy
Medyczne, funkcjonalne Poprawa funkcji powiek i pola widzenia Ograniczenie górnej części pola widzenia, uczucie ciężkości powiek, zmęczenie oczu lub trudności podczas czytania
Estetyczne Zmiana wyglądu okolicy oczu Nadmiar skóry, zmęczony wyraz twarzy, asymetria powiek, widoczne przepukliny tłuszczowe

Do najczęstszych powodów rozważania zabiegu należą:

  • opadająca powieka, czyli ptoza, o podłożu związanym z wiekiem lub uwarunkowaniami anatomicznymi,
  • nadmiar skóry zwężający szparę powiekową i ograniczający widzenie,
  • uczucie ciężkości powiek oraz zmęczenia oczu,
  • estetyczny problem „zmęczonego” lub starszego wyglądu twarzy,
  • asymetria powiek albo wypukłości wynikające z obecności tkanki tłuszczowej.

Operacja może poprawić pole widzenia, ale nie koryguje każdej przyczyny opadania powieki. Podczas konsultacji lekarz ocenia między innymi położenie brwi, pracę mięśni unoszących powiekę, stan powierzchni oka i zakres nadmiaru skóry. Dzięki temu można ustalić, czy sama blefaroplastyka odpowiada na problem pacjenta.

[picture_1]

Jak przebiega zabieg krok po kroku?

Przed operacją potrzebna jest konsultacja z chirurgiem lub okulistą zajmującym się chirurgią powiek. Lekarz ocenia stan zdrowia, omawia oczekiwania, sprawdza możliwe przeciwwskazania i ustala zakres korekcji. W razie potrzeby zleca także badania laboratoryjne.

Typowy przebieg plastyki powiek obejmuje następujące etapy:

  1. Kwalifikacja i planowanie – lekarz analizuje budowę powiek, symetrię twarzy oraz przyczynę problemu.
  2. Oznaczenie obszaru operowanego – przed zabiegiem na skórze wykonuje się rysunek wyznaczający zakres planowanego cięcia.
  3. Znieczulenie miejscowe – pozwala przeprowadzić operację bez bólu, choć pacjent może odczuwać dotyk lub ucisk.
  4. Wykonanie nacięcia – przy powiece górnej cięcie prowadzi się zwykle w naturalnym załamaniu skóry.
  5. Usunięcie lub korekta tkanek – chirurg usuwa nadmiar skóry, a w określonych przypadkach także część tkanki tłuszczowej.
  6. Zamknięcie rany – rana zostaje zszyta cienką nicią, aby blizna mogła z czasem wtopić się w naturalną zmarszczkę powieki.

Czas trwania zabiegu zależy od zakresu korekcji i może wynosić około 40–120 minut. Konkretna technika, w tym zastosowanie narzędzi takich jak nóż radiofrekwencyjny, jest dobierana przez lekarza. Sam wybór narzędzia nie zastępuje prawidłowej kwalifikacji ani nie eliminuje ryzyka związanego z operacją.

Kiedy blefaroplastyka może być przeciwwskazana?

O możliwości wykonania operacji decyduje lekarz po zebraniu wywiadu i badaniu. Przeciwwskazaniem może być nie tylko konkretna choroba, lecz także jej niewyrównany przebieg albo zwiększone ryzyko zaburzeń gojenia.

Do sytuacji wymagających odroczenia lub rezygnacji z zabiegu mogą należeć:

  • niewyrównana cukrzyca, niestabilne nadciśnienie lub niestabilna choroba serca,
  • zaburzenia krzepnięcia, skazy naczyniowe lub przyjmowanie leków wpływających na krzepnięcie bez wcześniejszego ustalenia postępowania z lekarzem,
  • aktywna infekcja skóry, oka lub okolicy operowanej,
  • ciężka niedokrwistość, zaburzenia gojenia ran albo inne poważne choroby ogólnoustrojowe,
  • nierealne oczekiwania dotyczące wyglądu lub efektu operacji.

Nie odstawiaj samodzielnie aspiryny, leków przeciwzapalnych, przeciwkrzepliwych ani innych preparatów przyjmowanych na stałe. Niektóre z nich mogą zwiększać ryzyko krwawienia, ale decyzję o ich czasowym odstawieniu podejmuje lekarz prowadzący. Palenie tytoniu także może pogarszać gojenie, dlatego przed operacją należy omówić z lekarzem zasady jego ograniczenia lub zaprzestania.

Jak wygląda rekonwalescencja?

Po zabiegu naturalne są obrzęk, zasinienie i niewielka bolesność. Najbardziej widoczne zmiany zwykle ustępują w ciągu kilku do kilkunastu dni, często w przedziale około 5–14 dni, ale tempo gojenia jest indywidualne. Szwy usuwa się zazwyczaj po kilku dniach, zgodnie z terminem wyznaczonym przez operatora.

W okresie pooperacyjnym należy:

  • utrzymywać ranę w czystości i pielęgnować ją wyłącznie według zaleceń lekarza,
  • chronić okolicę oczu przed słońcem, między innymi za pomocą okularów przeciwsłonecznych i zaleconej ochrony przeciwsłonecznej,
  • spać z lekko uniesioną górną częścią ciała, jeśli lekarz zaleci takie postępowanie,
  • czasowo ograniczyć wysiłek fizyczny, podnoszenie ciężarów, alkohol i palenie papierosów,
  • nie pocierać oczu ani samodzielnie nie odrywać strupów, plastrów i elementów zabezpieczających ranę.

Wygląd powiek zmienia się wraz z ustępowaniem obrzęku, dlatego ocena efektu bezpośrednio po operacji może być przedwczesna. Możliwe są przejściowa suchość oczu, uczucie napięcia, asymetria związana z obrzękiem oraz widoczność blizny w początkowym okresie. Każda operacja wiąże się też z ryzykiem krwawienia, infekcji, zaburzeń gojenia lub problemów z domykaniem powiek. Nasilający się ból, pogorszenie widzenia, wyraźne zaczerwienienie, ropna wydzielina albo nagły obrzęk wymagają pilnego kontaktu z lekarzem.

Blefaroplastyka może poprawić wygląd powiek, a w przypadkach funkcjonalnych także komfort widzenia, ale jest operacją, a nie prostym zabiegiem kosmetycznym. Najbezpieczniejsza decyzja opiera się na badaniu, realistycznych oczekiwaniach i dokładnym stosowaniu zaleceń pooperacyjnych.


Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. O kwalifikacji do blefaroplastyki, przygotowaniu do zabiegu i postępowaniu po operacji decyduje lekarz.

Czytaj dalej w tym dziale